Hart voor Den Haag wil meer zeggenschap burger: ‘van top-down naar bottom-up’

richard de mos

Hart voor Den Haag staat bekend om haar Ombudspolitiek, een filosofie waarbij de de opbouw van de democratie van onderop begint bij onze inwoners en ondernemers. 

“We zien dat deze vorm van volksvertegenwoordigende politiek bedrijven gretig aftrek vindt bij andere partijen. Ombudsteams schieten als paddestoelen uit de grond. De VVD organiseert voor haar kader zelfs trainingen Ombudspolitiek. Wij blijven hét origineel, dat ziet dat Den Haag en straks wellicht zelfs heel Nederland toe is aan volgende stappen om de Ombudspolitiek uit te bouwen en de democratie verder te vernieuwen”, aldus Hart voor Den Haag fractievoorzitter Richard de Mos, die bij de Algemeen Politieke Beschouwingen hiertoe met een aantal voorstellen gaat komen. 

Hart voor Den Haag stelt voor om bij de komende gemeenteraadsverkiezingen niet alleen op een politieke partij te stemmen, maar tegelijk ook op een onderwerp. Op een lijst komen onderwerpen te staan die de inwoners bezighouden, zoals ‘verkeersveiligheid’, ‘sportvoorzieningen’, ‘openbaar groen’, ‘overlast in de wijk’. Die onderwerpen worden stuk voor stuk kort toegelicht en bij het verstrekken van de stempas toegevoegd. Uit de lijst met onderwerpen, zeg vijftien of twintig, kiest iedere inwoner de voor hem / haar belangrijkste drie uit. Als iedereen dat doet, ontstaat er een volgorde van onderwerpen die de bevolking het belangrijkste vindt. Die lijst wordt dan opgepakt door de gemeenteraad, die daardoor goed weet wat de bevolking belangrijk vindt. De bevolking heeft zo directe invloed op de agenda van de politiek. 

De luiken open 
Daarnaast wil Hart voor Den Haag de luiken van het stadhuis opengooien. “Hierbij moeten de procedures en regeltjes niet langer centraal staan, maar de maatschappelijke vraagstukken die voorliggen. Samen met betrokkenen uit de samenleving moet er ruimte zijn voor maatwerk voor bewoners en / of ondernemers. Voor regelgestuurde organisaties is de verandering van een systeemwereld naar de leefwereld natuurlijk een omkering van jewelste. Niet in het vertrouwde afgebakende terrein geldende regels afvinken, maar komen met pragmatische oplossingen die goed zijn voor de stad en haar inwoners. Daarom pleit ik voor het instellen van het begrip ‘omgekeerde toets’, waarbij niet de regels maar dus de vraagstukken die opgelost worden centraal staan”, stelt De Mos. 

De Mos pleit verder voor het instellen van Burgertops, Burgerbegrotingen en een Brugerjury. 
Bij een Burgertop worden burgers bij elkaar geroepen om te spreken over een belangrijk thema in de wijk, een stadsdeel of zelfs stadsbreed. Kenmerk moet zijn dat alle mensen – en daarmee alle belangen – gelijkwaardig aan tafel zitten. Er wordt geluisterd, gesproken en gewerkt aan oplossingen voor het vraagstuk waarvoor die Burgertop bijeen is geroepen. “Nou is het creëren van werkgroepen niets nieuws, maar ernaar luisteren vaak wel. Ik pleit daarom voor een stevige follow-up van zo’n Burgertop, te weten met een Burgerbesluit, zodat er ook recht wordt gedaan aan de uitkomsten van Burgertops”, aldus De Mos, die er ook voor pleit om over de invulling van een klein gedeelte van de gemeentebegroting inwoners te laten beslissen wat er moet gebeuren. Inwoners kunnen hier voorstellen indienen of aandragen. Via een stemming wordt bepaald welke voorstellen uitgevoerd moeten worden”. 

De Mos wil jaarlijks ook een Burgerjury instellen die het door het college gevoerde beleid gaan beoordelen. “Weg met een bestuur dat van bovenaf alles beslist, maar burgers laten meebeslissen en hun oordelen en adviezen meenemen in nieuw beleid. Daar zijn we als Ombudsbeweging groot voorstander van”, aldus De Mos. 

Inspraak via App 
Als laatste voorstel om inwoners veel meer directe invloed te geven in hun wijk of stadsdeel pleit Hart voor Den Haag voor het realiseren van een speciale app waarmee bewoners een pushbericht krijgen als de gemeente hun mening wil weten over bijvoorbeeld speelvoorzieningen of de herinrichting van een straat. 

Landelijke partijen moeten regio en gemeenten beter in positie brengen

Sinds 2002 zijn ze geen bijzaak meer in de gemeenteraden van Nederland. Ze zijn zelfs in veel gemeenten dominant: lokale partijen. Toch weten we weinig van waarom mensen op ze stemmen. 


Lokale partijen zijn partijen die alleen mee doen met verkiezingen voor de gemeenteraad. Ze doen niet mee aan verkiezingen op hogere niveaus (provincie, landelijk en Europees). Ze hebben (veelal) geen banden met landelijke partijen. We kijken hier naar Nederland waar in 2018 32,3% van de kiezers op een lokale partij stemde. 


Sterk punt van lokale partijen is de sterke oriëntatie op de belangen van de gemeenschap. Lokale partijen zijn wars van traditionele, veelal achterhaalde, ideologieën en gaan voorbij aan links / rechts denken. Als echte volksvertegenwoordigers kijken zij naar wat nodig is aan te voeren beleid. De enorme groei van de lokalo’s is dan ook voor een groot deel toe te schrijven aan het feit dat steeds meer kiezers zich afkeren van de landelijke politiek. 


En het gebrek aan vertrouwen dat kiezers hebben in landelijke politici neemt hand over hand toe. Landelijke politici geven, zonder onze inwoners daarin te horen, steeds meer macht aan Brussel. Landelijke politici hebben grote weerstand gecreëerd bij onze hardwerkende boeren en vissers. Landelijke politici roepen nu dat ze het platteland willen volbouwen om de, mede door de aanhoudende immigratiegolf, onophoudelijke bevolkingsgroei op te vangen. Landelijke politici geven niet thuis als het gaat om investeringen in de krimpgebieden. Landelijke politici hebben het laten gebeuren dat de bevolkingssamenstelling in de grote steden, met alle gevolgen van dien, al jaren in onbalans is: radicalisering, groeiende armoede-, werkloosheids- en criminaliteitscijfers, vergaande verpaupering en tekorten aan zorg-, onderwijs-, en politiepersoneel. Landelijke politici gooiden talloze decentralisaties, mét minder geld, over de lokale schutting, waardoor (jeugd)zorg in tal van gemeenten onder druk is komen te staan.  Het alternatief voor al die al jarenlang tekortschietende landelijke politici is dan stemmen op lokale partij. Niet geheel toevallig stelde Kim Putters, directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau, al dat de groei van lokale partijen te maken heeft met de sociologische trend dat mensen steeds meer hechten aan hun lokale identiteit. Hij stelde in dagblad Trouw: “Er is in de samenleving in het algemeen een herwaardering gaande van het lokale, het dichtbije. Mensen voelen meer de behoefte om zich thuis te kunnen in de eigen omgeving. Lokale partijen zijn eigenlijk ook een heel logische vorm. Democratie is van oudsher lokaal, zo is het begonnen: met mensen die hun eigen dorp of stad bestuurden, niet het hele land”. 


Het is hoog tijd voor een landelijke beweging, die samen met regio, gemeenten én inwoners bottom-up politiek bedrijft. Zodat er mét de regio, steden en dorpen gesproken wordt in plaats van óver. Een landelijke beweging die lokale politiek als partner, in plaats van een bedreiging, ziet en daarbij de lokale politiek beter faciliteert. Een beweging die bij het Rijk zal aandringen op gelijke behandeling van landelijke- en lokale partijen. 

En daar is een wereld te winnen. Landelijke partijen slurpen jaarlijks 10 miljoen euro aan algemene subsidies op. Dat geld kunnen zij besteden aan scholing, ledenwerving, onderzoek en campagnes. Daar bovenop krijgen de landelijke partijen ook nog eens 6 miljoen euro vóór wetenschappelijke bureaus en jongerenorganisaties. Als het aan de aangenomen Kamermotie Jetten (D66) ligt keren deze machtspartijen zichzelf jaarlijks nog eens 9 miljoen euro uit. Lokale partijen moeten zelf op zoek naar geld bij particulieren of de plaatselijke middenstand. Dit vraagt om een snelle wijziging in de Wet financiering politieke partijen; een wijziging waar deze ongelijkheid ein- de-lijk wordt rechtgetrokken. 

De Mos eist rectificatie van Nieuwsuur over opmerking ‘die veroordeeld worden’

‘Trial by media’ schijnt geen grenzen te kennen

Richard de Mos is woedend over het fakenews dat gisterenavond door Nieuwsuur is verspreid. In het item over Geert Wilders verwijst presentator Jeroen Wollaars naar het feit dat er in Den Haag politici zijn ‘die veroordeeld worden voor deelname aan een criminele organisatie’. Hiermee verwijst hij naar de Hart voor Den Haag wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui. (1)

“De alles vernietigende persuitingen van het OM, waar met keiharde valse beschuldigingen het beginsel ‘onschuldig tot het tegendeel bewezen is’ met voeten is getreden, missen ook bij het journaille haar uitwerking niet. Terwijl nog niet eens bekend is of deze zaak ook daadwerkelijk onder de rechter komt en zonder dat ik nog maar een seconde ben verhoord over de knotsgekke aantijgingen, stelt Nieuwsuur doodleuk dat er een veroordeling zal volgen”, aldus Richard de Mos, die niet alleen alle aantijgingen naar het naar het Rijk der Fabelen verwijst, maar ook een snelle rectificatie van het actualiteitenprogramma eist.

De Mos doet in maart met een nog te presenteren beweging mee aan de Tweede Kamerverkiezingen. “Hoop dat wij daarbij een eerlijke kans krijgen om onze Ombudspolitiek landelijk uit te rollen, zonder een grenzeloze ‘trial by media.”

Peter Plasman, de advocaat van De Mos, vult aan: “Dit kan Nieuwsuur zich niet permiteren. Zo’n uitspraak doen en daarna niet meteen herstellen. Nieuwsuur moet dit in de komende uitzending terugnemen. Ik heb ze gesproken en het programma zegt dat er duidelijk sprake is van een verspreking, maar dat het natuurlijk niet goed is. Vanavond wordt het in de uitzending rechtgezet. We zullen erop toezien dat dit gebeurt.”

(1) https://twitter.com/nieuwsuur/status/1301971449155129345?s=21

Toeval bestaat niet; mijn partij misbruikt als afleider voor beerput Haagse stadhuis

We kunnen er niet omheen: de heksenjacht van het Openbaar Ministerie op mij en mijn partij lijkt te dienen als afleiding voor de beerput die het Haagse stadhuis geworden is. Twee dagen vóór het vernietigende rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid over het laakbare handelen van burgemeester Krikke (VVD) bij de bijna ramp met het Vreugdevuur op Scheveningen, valt de Rijksrecherche binnen in de woningen van mij, twee partijgenoten en bevriende ondernemers. Ik werd geen burgemeester en de vermeende corruptiezaak rondom mijn partij zorgde ervoor dat het niet meer ging over het falende beleid van de inmiddels vertrokken VVD-burgemeester Krikke. 

Negen maanden blijft het oorverdovend stil, maar daags na de vlucht van VVD-wethouder Boudewijn Revis voor tal van pikante dossiers, maakt het OM, zonder dat ik ook maar een seconde verhoord ben, zich schuldig aan de verdere politieke karaktermoord op mijn partij door te komen met nieuwe valse beschuldigingen, laster en leugens, welke in een ongefundeerd persbericht, als waarheid worden geframed richting de media. En zo gaat het weer niet over de zaken waar het over zou moeten gaan. 

Dat er een onderzoek komt naar de omstreden verkoop van het winkelpand aan Omar Munie lijkt in de doofpot te verdwijnen. De tassenontwerper kocht het pand aan het Noordeinde in Den Haag voor 1,7 miljoen euro, terwijl dit volgens andere taxatierapporten miljoenen euro’s meer waard is. Het pand was tot 2017 eigendom van het Rijksvastgoedbedrijf. Met de gemeente Den Haag als tussenpersoon werd het pand verkocht aan Munie. De ontwerper had beloofd het pand te gebruiken om vluchtelingen en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan het werk te helpen. Deze plannen komen niet van de grond en binnen enkele maanden wordt het pand doorverkocht aan een projectontwikkelaar die er een hotel van wil maken. Wie heeft er hier miljoenen laten verdwijnen? 

Mijn partij – Hart voor Den Haag – heeft aangifte gedaan tegen het college en een inmiddels vertrokken topambtenaar. NRC Handelsblad schrijft dat de topambtenaar het bouwbedrijf Volker Wessels (sponsor van de VVD) zou hebben bevoordeeld bij de bouw van het cultuurpaleis aan het Spui. De kosten liepen – buiten de gemeenteraad om – op. Twee gespreksverslagen werden aangepast om de extra betalingen aan VolkerWessels te rechtvaardigen. Omdat VolkerWessels de gemeente nog 575.000 euro schuldig was, had de topambtenaar ter compensatie geregeld dat dochterbedrijf Sonate van VolkerWessels zo’n zes ton aan fictieve kosten in rekening mocht brengen. Zo gaat het ook met een verslag van een overleg tussen de gemeente en de andere VolkerWessel-dochter Cadanz. Deze keer gaat het om een toezegging om 1,5 miljoen euro extra te betalen. Ook VVD-wethouder Revis – die de gemeenteraad heeft beloofd dat het project niet duurder zou worden – weet van de toezegging. De Rekenkamer komt na de zomer met een rapport. Ondertussen blijven er in het stadhuis lijken uit de kast kukelen. Vorige week nog werd een ambtenaar ontslagen op verdenking voor miljoenen euro’s te hebben gefraudeerd. 

Het verdwijnen van – en schuiven met – miljoenen euro’s aan gemeenschapsgeld, het maken van afspraken buiten de gemeenteraad om en het vermeend plegen van valsheid in geschrifte om misstanden te verdoezelen, zouden toch delicten moeten zijn waarbij alle alarmbellen af zouden moeten gaan. In plaats daarvan maken we een lokale partij, die vanuit het bedrijfsleven wat donaties heeft gekregen helemaal kapot en framen we dat als ‘criminele organisatie’. 

Vanwege deze waanzin, geloof ik niet meer in het toeval. Zeker niet omdat raadslid Frans de Graaf – notabene een VVD-er – in een interview met Den Haag FM om het hardst roept dat ik mij zou moeten terugtrekken uit de Haagse gemeenteraad. Zijn misselijkmakende oproep zou de cirkel van beschuldigen – framen – en hopen op mijn vertrek helemaal rondmaken. Maar jammer voor Frans en zijn wensdenkende partijgenoten: dat gaat nooit gebeuren. De beschuldigingen aan mijn adres zijn ronduit belachelijk, that’s it! Nu vol gas richting de toekomst! 

Richard de Mos wil meedoen aan Tweede Kamerverkiezingen

richard de mos

DEN HAAG – Oud-wethouder van Den Haag Richard de Mos komt na de zomer met een landelijke beweging en gaat meedoen aan de Tweede Kamerverkiezingen. Dat zei hij vrijdagavond in de talkshow Beau. ‘Ik ga de ombudspolitiek landelijk uitrollen en dan gaan we de boel eens stevig opfrissen.

‘Bij het bedrijven van Ombudspolitiek staat de volksvertegenwoordigde taak met stip op één. 

“Ik wil af van links / rechts denken en van traditionele politiek met ideologieën uit de vorige eeuw”, aldus Richard de Mos, die stelt dat de politiek er moet zijn voor de burger en niet andersom. “In plaats van eindeloos gezanik, problemen bij de horens vatten én oplossen”. 

De Mos krijgt het druk, want naast zijn landelijke ambities voor 2022, werkt hij met zijn Hart voor Den Haag aan een grandioze comeback in het stadsbestuur voor na de gemeenteraadsverkiezingen van 2022. 

“De #Zetonsop23-campagne is in volle gang, we hebben al goede kandidaten voor op de kieslijst, ons ledenaantal gaat door het plafond en we komen t.z.t nog met de nodige verrassingen”, aldus De Mos.